van Week tot Week 12-04-2020


12 april 2020   PASEN

LICHT IN HET DONKER

Opgesloten , verlaten, innerlijk dood. Onze grafkamers hebben vele namen:

Angst voor de toekomst. Eenzaamheid. Innerlijke verscheurdheid.  Confrontatie met de dood.

We tasten in het duister en verlangen naar helderheid en licht. Worden we ons nog gewaar, hoe vaak reeds onze hoop ons al verrast heeft in onze duisternis?

Er was plotseling een mens, die ons met zijn optimisme  aanstak.

Een overmoedig kind, een boek,  een gesprek  dat de deuren van onze grafkamers openbrak.

     PLOTSKLAPS WAS DE HOOP WEER DAAR

     ONVERMOED. VERRASSEND. OVERWELDIGEND.

     DAT IS PASEN:

     HELDER LICHT NA EEN DUISTERE NACHT  .  


Positieve berichten nieuwsbrief

Middels de nieuwsbrief die in het leven geroepen is proberen wij u zo goed mogelijk op de hoogte te houden van wat er allemaal speelt in en om onze kerk. Juist nu is contact houden met elkaar belangrijker dan ooit. We zijn dan ook blij dat we meerdere positieve reacties hebben mogen ontvangen over het maken en versturen van de nieuwsbrief. Hartelijk dank voor de positieve woorden! Inmiddels is de 3e editie verstuurd en houden wij u uiteraard zo goed mogelijk op de hoogte.


Het Kruis aan de hartveldseweg

In het Evangelie volgens Johannes lezen we dezer dagen: ‘Zij voerden Jezus weg … naar de zogeheten Schedelplaats. … Daar kruisigden ze Hem met twee anderen, aan weerskanten één, en Jezus in het midden. … Pilatius had een inscriptie laten maken die op het Kruis bevestigd werd. Er stond op ‘Jezus uit Nazaret, koning van de Joden. … omdat de plek waar Jezus gekruisigd werd dicht bij de stad lag, werd deze inscriptie door veel Joden gelezen.’

De kerk van Sint Petrus’ banden ligt óók op een in het oog springende plek. Hoewel door de werkzaamheden aan de hartveldseweg minder dat gewoonlijk, komen er veel mensen langs. Vóór onze kerk staat in deze Goede Week een kruis, net zo als op de Schedelplaats van ooit. 

Een wit kruis dat ieder die voorbij komt laat weten dat Jezus Christus daadwerkelijk is gekruisigd, gestorven en begraven. En: de derde dag verrezen uit de doden. Want dát is de basis voor ons geloof.

Het witte kruis voor onze kerk is een bijzonder teken van hoop. Van vertrouwen dat we ooit zúllen opstaan uit de ellende en alle verdriet die de corona crisis over ons afroept. 

Het witte kruis is bovenal bijzonder teken van liefde. Van de liefde van God voor zijn mensen; door juist in het kruis te laten zien hoezeer God met ons mensen mee leeft, en mee lijdt.

Teken van ónze liefde bovenal: dat wij als parochie gemeenschap Sint Petrus’ banden zorg hebben voor álle bewoners van Diemen. Door te laten zien: iedereen is welkom in de kerk!

diaken Han Hartog


Gerenoveerd Pasen.

Toen eind februari de eerste gevallen van corona besmetting in Diemen bekend werden, kon níemand zich voorstellen hoe het leven er een maand later – nu begin april – er uit zou zien.

Dat het een tijd zou zijn van vooral afstand afstand van dierbaren zelfs als die ernstig ziek opgenomen zijn in een ziekenhuis, afstand van collega’s omdat we vooral thuis moeten werken; afstand van vriendjes, vriendinnetjes omdat de scholen gesloten zijn.

Maar toch ook een tijd van bijzondere nabijheid, want op allerlei creatieve manieren laten we zien dat we elkaar níet vergeten, door op afstand nabij te zijn. Door op een avond allemaal op ons balkon of in onze tuin te applaudisseren voor die stoere werkers is de zorg, schoonmaak, bevoorrading van supermarkten. Of als kerken door onze klokken te luiden als teken van hoop en troost voor de wereld.

Elkaar meer nabij, zelfs ook degenen die we vroeger nauwelijks groetten op straat, door even een lief kaartje in de bus, bos bloemen op de stoep, te vragen of we boodschappen voor elkaar kunnen doen, op elkaars kinderen passen. In alle tegenslag, en verdriet om ziekte of verlies, blijken we opeens méér met elkaar verbonden dan we eerst beseften.

Het valt niet te ontkennen: door de corona crisis staat het leven van velen op zijn kop. Door wegvallen van inkomsten, of omzet, krijgt de zekerheid van werk en bestaan voor velen een heel andere dimensie. En weken lang bij elkaar thuis, de kinderen bezig met afstandsonderwijs, de ouders zo goed en zo kwaad als dat kan thuis werkend. Ouderen en kwetsbaren wékenlang verstoken van het vertrouwde bezoek. Wij allemaal moeten ons leven helemaal opnieuw uitdenken. Wat vind ík belangrijk? hoe besteed ik mijn tijd zinvol- zinvol voor mezelf – zinvol voor de gemeenschap vooral.

De pastores van Clara en Franciscus zijn al bijna een half jaar bezig met dit boek: ‘Als God renoveert’ van James Mallon. Afgelopen maand maart zou er een grote conferentie zijn in Nederland over dit boek. Het zou gaan om parochie vernieuwing: als God renoveert! Ook deze conferentie is door de corona uitbraak geannuleerd. 

In zijn boek daagt Mallon ons nadrukkelijk uit om na te denken over nieuwe manieren van parochie zijn. Door de omstandigheden gedwongen kúnnen wij als pastores ook niet meer anders. Want we kúnnen niet langer op huisbezoek, instellingen en ziekenhuizen zijn gesloten, het bezoeken van kwetsbare ouderen wordt afgeraden. Er zijn geen vieringen meer in onze kerken. Dat dwingt ons om na te denken over hoe dan wél parochie te zijn. Want door het wegvallen van de mogelijkheid tot ontmoeting – thuis, aan een ziekenhuis bed, of in de vieringen – kunnen elkaar niet langer goed nabij zijn. Niet langer elkaar nabij zoals tot voor kort zo vanzelfsprekend was. Tussen de mensen die zich verbonden voelen met de kerk groeit afstand.

Het is mooi te zien en te ervaren dat er allerlei nieuwe manieren worden gevonden om verbondenheid te ervaren. Nieuwe manieren om elkaar op afstand nabij te zijn. Er wordt veel meer gebeld om elkaar te spreken en te ondersteunen waar nodig. Via WhatsApp wordt meer en meer gecommuniceerd. En nóg nieuwere vormen van contact worden verkend.

In de parochie van Diemen is hard gewerkt aan filmpjes van vieringen. Voor de Goede Week zullen opnames gemaakt worden om de essentie van de zo belangrijke vieringen toch nog sámen te kunnen beleven. Maar dán op afstand: thuis, op eigen tablet, laptop of PC.

We vertrouwen dat degenen die niet zo thuis zijn met deze moderne middelen geholpen gaan worden door naasten (klein-kinderen, kinderen) zodat ook zíj daarvan kunnen genieten.

Doordat de parochies, doordat de pastores, zo nadrukkelijk na moeten denken over hoe nieuw kerk te zijn, worden allerlei nieuwe wegen ontdekt. Nieuwe wegen om de God die voor velen zo op afstand is komen te staan, op ongekende manieren nabij te brengen. 

Zo goed als dat de vastentijd, de tijd van onthouding en soberheid een ongedachte nieuwe dimensie kreeg. Net zo goed hebben de kerken de Goede Week op hele nieuwe manieren moeten vieren. Als de vasten tijd van oudsher een periode is van bezinning en vernieuwing ter voorbereiding op de Goede Week. Dan is de vasten tijd 2020 dat méér dan ooit geweest. En de Goede Week in meerdere opzichten een herbezinning op de kern van ons geloof. Het geloof dat er áltijd hoop is, zolang we maar blijven geloven in opstanding. De opstanding van Jezus Christus…

Het lijkt nét of God ons op ondoorgrondelijke wijze aan het renoveren heeft gezet! Zalig Pasen!

diaken Han Hartog

Dit bericht is geplaatst in van Week tot Week. Bookmark de permalink.